Biała herbata

‹›

Biała herbata

Bai Mudan, czyli „Biała Piwonia” to druga pod względem znaczenia odmiana białej herbaty po Bai Hao Yin Zhen, pochodząca z prowincji Fujian. Technologia białej herbaty pojawiła się stosunkowo późno, między 1772 a 1782 rokiem, opracowała ją rodzina Xiao w powiecie Jianyang, dążąc do obniżenia kosztów produkcji: zrezygnowali z prażenia na woku i skręcania liści, zachowując jedynie minimalną obróbkę. Bai Mudan zbiera się według zasady „jeden pąk i dwa liście”, przy czym zarówno pąk, jak i liście pokryte są charakterystycznym białym meszkiem, stąd nazwa przypominająca płatki piwonii. Obróbka jest niezwykle prosta: świeże liście więdną na słońcu lub w cieniu, a następnie łagodnie dosuszane są ciepłym powietrzem, co w pełni zachowuje naturalny aromat i kolor liścia. Istnieją dwa regionalne style: herbata z Fuding jest bardziej sucha i twarda, a herbata z Zhenghe, gdzie uprawę prowadzi się jeszcze od czasów dynastii Tang, wyróżnia się pełniejszym ciałem i słodyczą.

‹›

Biała herbata

Bai Ya «Biały pączek» to elitarna biała herbata wykonana wyłącznie z niero­zwiniętych pąków krzewu herbacianego, pokrytych gęstym srebrzystym meszkiem. To najwyższa kategoria białej herbaty, ponieważ na kilogram gotowego produktu potrzeba dziesiątek tysięcy pąków zbieranych ręcznie wczesną wiosną, przed świętem Qingming. Zbiór jest możliwy tylko w suchą pogodę i wyłącznie rano, gdy rosa już opadła, a słońce jeszcze nie zdążyło rozgrzać liści, wilgoć lub upał psują jakość surowca. Obróbka jest minimalna: więdnięcie na słońcu lub w cieniu i delikatne dosuszanie ciepłym powietrzem, bez prażenia i skręcania. Dzięki temu herbata zachowuje maksimum naturalnych enzymów, a sama kategoria białej herbaty na dworze cesarskim uchodziła za prezentową i leczniczą.

‹›

Biała herbata

Leżakowany biały herbata z Fudingu, stworzona z dzikiego surowca. Z biegiem lat stała się bardziej miękka, głębsza i harmonijna. Herbata dla wewnętrznego spokoju, która jednocześnie „rozbiera umysł”.