Chińska herbata czerwona (hong cha)

‹›

Czerwona herbata

Da Jin Ya, czyli „Wielki Złoty Pąk” to elitarna czerwona herbata z powiatu Fengqing w Lincang, prowincja Yunnan, wykonana w całości z pąków starej odmiany „lao pinzhong” wielkolistnego drzewa herbacianego. Herbatę zbiera się wczesną wiosną, zrywając wyłącznie nierozwinięte pąki pokryte charakterystycznym meszkiem. Świeżo zebrane pąki rozkłada się najpierw na bambusowych tacach i więdną na słońcu przez około cztery godziny, właśnie ten etap suszenia na słońcu nadaje herbacie złożony, owocowo-cytrusowy odcień. Następnie następuje pełna fermentacja, po której pąki skręca się w igiełkowaty kształt, co pomaga na długo zachować ich świeżość. Gotowy liść jest duży, jedwabisty, złocisto-rudy, a napar wychodzi przejrzysty, jasnobursztynowy, o miodowo-kwiatowym aromacie i delikatnych nutach drewna i suszonych owoców.

‹›

Czerwona herbata

Jin Jun Mei - czyli «Złote Brwi»to jedna z najmłodszych legendarnych herbat Chin, wymyślona dopiero w 2005 roku przez mistrza Jiang Yuanxuna we wsi Tongmu w regionie Wuyishan, ojczyźnie czarnej herbaty jako takiej. Nazwa dosłownie oznacza «złote brwi » ze względu na cienkie, wygięte złociste pąki przypominające brew. Sekret herbaty tkwi w rygorystycznej selekcji: zbiera się wyłącznie nierozwinięte pąki w ciągu kilku dni przed świętem Qingming, a aby uzyskać zaledwie 1 kilogram gotowej herbaty, trzeba ręcznie zerwać kilka tysięcy maleńkich pąków. Obróbka przypomina technologię słynnej Lapsang Souchong z tego samego regionu, ale bez wędzenia dymem, liście jedynie więdną i są w pełni fermentowane. W ciągu zaledwie kilku lat Jin Jun Mei stała się jedną z najbardziej prestiżowych herbat prezentowych w Chinach, znaną z gęstego miodowego smaku z nutami suszonych owoców i delikatnym chlebowym posmakiem.

‹›

Czerwona herbata

Laoshan to rzadka czerwona herbata z prowincji Shandong, najbardziej wysuniętego na północ regionu uprawy herbaty w Chinach, na wybrzeżu Morza Żółtego niedaleko Qingdao. Krzewy herbaciane posadzono tu zaledwie 60-70 lat temu, specjalnie sprawdzając, czy przetrwają surowe północne zimy. Aby uchronić rośliny przed mrozem, zimą i wczesną wiosną krzewy przykrywa się szklarniami, otwierając je na słońce dopiero na początku kwietnia. Do produkcji czarnej herbaty używa się odmiany Long Jing nr 43, zwykle stosowanej do herbaty zielonej, dlatego liść jest drobny i żylasty, bez złocistych pąków charakterystycznych dla południowych czarnych herbat. Po zbiorze liście krótko więdną, są prażone, skręcane, a następnie suszone przez 2-3 dni na słońcu w płóciennych workach. To właśnie północny klimat i powolny wzrost nadają tej herbacie niezwykłą jak na czarną herbatę słodycz z wyraźnymi nutami czekolady i lekkim akcentem osmantusa.

‹›

Czerwona herbata

Wyjątkowa herbata Selekcjonowane pąki odmiany „Dian Hong” z regionu Fengqing, zbierane w marcu u szczytu sezonu. Świeże listki delikatnie więdną, a następnie są prażone z nierafinowanym cukrem trzcinowym muscovado - sekretna technika nadająca herbacie łagodną słodycz i głęboki, słodowy posmak. Nic zbędnego, tylko czysty smak ziemi Yunnan.

‹›

Czerwona herbata

Mengku Ye Hong Cha - to rzadka czarna herbata z prowincji Yunnan, wykonana z czystej odmiany assamica, rosnącej dziko, bez jakiegokolwiek szczepienia czy selekcji. Liście zbiera się w połowie kwietnia z drzew w rejonie Xiao Hu Sai w powiecie Mengku, tym samym regionie znanym z surowca do dojrzewającej pu-erh. Zasadniczo z takich liści zwykle wytwarza się shu pu-erh, ale w tym przypadku mistrz Duan postanowił odsłonić je inaczej, poprzez technologię czarnej herbaty. Gotowe liście suszy się na słońcu i prasuje w cegiełkę, co odróżnia tę herbatę od typowych sypkich czarnych herbat. W filiżance herbata jest gęsta i słodka, z wyraźnymi nutami miodu, słodu i mlecznej czekolady, a lekka zielona ziołowa nuta dodaje charakteru bez goryczy i cierpkości. Dzięki gęstemu prasowaniu taka cegiełka doskonale nadaje się do dalszego leżakowania, podobnie jak prawdziwa pu-erh.

‹›

Czerwona herbata

Qimen, czyli Keemun to jedna z najsłynniejszych czarnych herbat Chin, stworzona w 1875 roku przez kupca Yu Ganchena. Specjalnie udał się on do Wuyishan, ojczyzny Lapsang Souchong, by przejąć technologię produkcji czarnej herbaty, a następnie zastosował ją u siebie, w powiecie Qimen w prowincji Anhui, u podnóża góry Huangshan. Co ciekawe, krzew herbaciany jest tu ten sam, z którego wytwarza się słynną zieloną herbatę Huangshan Maofeng, więc od stuleci rolnicy decydują, co zrobić ze zbioru, zależnie od popytu. Świeże liście zbiera się wiosną, sortuje, więdną na bambusowych matach w pełnym słońcu, a następnie skręca w cienkie, ściśle zwinięte paski. To właśnie dzięki tej renomie Keemun trafił swego czasu do Wielkiej Brytanii, gdzie stał się bazą klasycznej mieszanki Earl Grey oraz English Breakfast, a w Chinach do dziś nazywany jest „królową czarnych herbat”. W filiżance herbata daje przejrzysty, bursztynowo-czerwony napar o kwiatowym aromacie, lekkiej dymności, nutach owoców pestkowych i łagodnym, niemal kakaowym smaku, bez nadmiernej cierpkości.

‹›

Czerwona herbata

Red Oolong | Tajwański kultywar Qing Xin Herbata na styku tradycji: tajwański szczep Qing Xin, uprawiany w Yunnanie i przetworzony w stylu czerwonego oolonga. Miękkość wysokogórskiego liścia i ciepła głębia czerwonej herbaty.

‹›

Czerwona herbata

Dziki Ye Sheng Hong Cha z Dehong powstaje z rzadkich fioletowych liści odmiany Ye Sheng (野生) starożytnej, niezmodyfikowanej odmiany drzewa herbacianego, rosnącej dziko na granicy z Mjanmą na wysokości 1600–2200 metrów. Liście zbiera się z dziko rosnących drzew i przetwarza według technologii czarnej herbaty. Napar ma bursztynowy kolor, a smak jest złożony.

‹›

Czerwona herbata

Yun Cha „Górska herbata” 800-1500 m. To nowa eksperymentalna odmiana, uprawiana w zachodniej części regionu Wuyishan, znanego przede wszystkim ze skalnych oolongów, takich jak Da Hong Pao. Cechą tej odmiany jest to, że okazała się idealnym surowcem właśnie do czarnej herbaty, choć Wuyishan kojarzy się zwykle z oolongami. Liście zbiera się pod koniec kwietnia, przetwarza według klasycznej technologii czarnej herbaty: więdnięcie, skręcanie, pełna fermentacja i suszenie. W efekcie powstaje zaskakująco słodka herbata z lekką kawową nutą prażenia, gęstym, niemal lepkim naparem i aksamitną teksturą w ustach.