Kolekcja

‹›

Biała

Bai Mudan, czyli „Biała Piwonia” to druga pod względem znaczenia odmiana białej herbaty po Bai Hao Yin Zhen, pochodząca z prowincji Fujian. Technologia białej herbaty pojawiła się stosunkowo późno, między 1772 a 1782 rokiem, opracowała ją rodzina Xiao w powiecie Jianyang, dążąc do obniżenia kosztów produkcji: zrezygnowali z prażenia na woku i skręcania liści, zachowując jedynie minimalną obróbkę. Bai Mudan zbiera się według zasady „jeden pąk i dwa liście”, przy czym zarówno pąk, jak i liście pokryte są charakterystycznym białym meszkiem, stąd nazwa przypominająca płatki piwonii. Obróbka jest niezwykle prosta: świeże liście więdną na słońcu lub w cieniu, a następnie łagodnie dosuszane są ciepłym powietrzem, co w pełni zachowuje naturalny aromat i kolor liścia. Istnieją dwa regionalne style: herbata z Fuding jest bardziej sucha i twarda, a herbata z Zhenghe, gdzie uprawę prowadzi się jeszcze od czasów dynastii Tang, wyróżnia się pełniejszym ciałem i słodyczą.

‹›

Oolong

Ben Shan - to jedna z czterech słynnych odmian oolong z powiatu Anxi, obok Tie Guan Yin, Huang Jin Gui i Mao Xie. Swoją nazwę herbata zawdzięcza właśnie temu, że rośnie bezpośrednio w górach Anxi, w przeciwieństwie do sprowadzonych upraw. Liść Ben Shan jest twardszy i grubszy niż u sąsiednich odmian, dlatego doskonale znosi długie i intensywne prażenie, w ciemnej wersji herbatę praży się na węglu do 10 godzin w temperaturze około 60°C, w kilku etapach z przerwami na odpoczynek między nimi. To właśnie długie prażenie łagodzi zieloną trawiastość młodego liścia i odsłania jego głęboką, ciągnącą się słodycz. W filiżance ciemny Ben Shan daje gęsty, maślany napar z nutami orzechowymi i karmelowymi, lekką rodzynkową słodyczą i długim aksamitnym posmakiem.

‹›

Czerwona

Da Jin Ya, czyli „Wielki Złoty Pąk” to elitarna czerwona herbata z powiatu Fengqing w Lincang, prowincja Yunnan, wykonana w całości z pąków starej odmiany „lao pinzhong” wielkolistnego drzewa herbacianego. Herbatę zbiera się wczesną wiosną, zrywając wyłącznie nierozwinięte pąki pokryte charakterystycznym meszkiem. Świeżo zebrane pąki rozkłada się najpierw na bambusowych tacach i więdną na słońcu przez około cztery godziny, właśnie ten etap suszenia na słońcu nadaje herbacie złożony, owocowo-cytrusowy odcień. Następnie następuje pełna fermentacja, po której pąki skręca się w igiełkowaty kształt, co pomaga na długo zachować ich świeżość. Gotowy liść jest duży, jedwabisty, złocisto-rudy, a napar wychodzi przejrzysty, jasnobursztynowy, o miodowo-kwiatowym aromacie i delikatnych nutach drewna i suszonych owoców.

‹›

Czerwona

Jin Jun Mei - czyli «Złote Brwi»to jedna z najmłodszych legendarnych herbat Chin, wymyślona dopiero w 2005 roku przez mistrza Jiang Yuanxuna we wsi Tongmu w regionie Wuyishan, ojczyźnie czarnej herbaty jako takiej. Nazwa dosłownie oznacza «złote brwi » ze względu na cienkie, wygięte złociste pąki przypominające brew. Sekret herbaty tkwi w rygorystycznej selekcji: zbiera się wyłącznie nierozwinięte pąki w ciągu kilku dni przed świętem Qingming, a aby uzyskać zaledwie 1 kilogram gotowej herbaty, trzeba ręcznie zerwać kilka tysięcy maleńkich pąków. Obróbka przypomina technologię słynnej Lapsang Souchong z tego samego regionu, ale bez wędzenia dymem, liście jedynie więdną i są w pełni fermentowane. W ciągu zaledwie kilku lat Jin Jun Mei stała się jedną z najbardziej prestiżowych herbat prezentowych w Chinach, znaną z gęstego miodowego smaku z nutami suszonych owoców i delikatnym chlebowym posmakiem.

‹›

Biała

Leżakowany biały herbata z Fudingu, stworzona z dzikiego surowca. Z biegiem lat stała się bardziej miękka, głębsza i harmonijna. Herbata dla wewnętrznego spokoju, która jednocześnie „rozbiera umysł”.

‹›

Czerwona

Laoshan to rzadka czerwona herbata z prowincji Shandong, najbardziej wysuniętego na północ regionu uprawy herbaty w Chinach, na wybrzeżu Morza Żółtego niedaleko Qingdao. Krzewy herbaciane posadzono tu zaledwie 60-70 lat temu, specjalnie sprawdzając, czy przetrwają surowe północne zimy. Aby uchronić rośliny przed mrozem, zimą i wczesną wiosną krzewy przykrywa się szklarniami, otwierając je na słońce dopiero na początku kwietnia. Do produkcji czarnej herbaty używa się odmiany Long Jing nr 43, zwykle stosowanej do herbaty zielonej, dlatego liść jest drobny i żylasty, bez złocistych pąków charakterystycznych dla południowych czarnych herbat. Po zbiorze liście krótko więdną, są prażone, skręcane, a następnie suszone przez 2-3 dni na słońcu w płóciennych workach. To właśnie północny klimat i powolny wzrost nadają tej herbacie niezwykłą jak na czarną herbatę słodycz z wyraźnymi nutami czekolady i lekkim akcentem osmantusa.

‹›

Czerwona

Wyjątkowa herbata Selekcjonowane pąki odmiany „Dian Hong” z regionu Fengqing, zbierane w marcu u szczytu sezonu. Świeże listki delikatnie więdną, a następnie są prażone z nierafinowanym cukrem trzcinowym muscovado - sekretna technika nadająca herbacie łagodną słodycz i głęboki, słodowy posmak. Nic zbędnego, tylko czysty smak ziemi Yunnan.

‹›

Puerh

Menghai Dayi V93 to legendarna receptura Shu pu-erh, wypuszczona po raz pierwszy w 2005 roku na podstawie elitarnej formuły fabryki Menghai, sięgającej jeszcze 1993 roku. W przeciwieństwie do klasycznych numerycznych receptur jak 7572, gdzie liczby szyfrują rok powstania, gatunek liścia i numer fabryki, V93 od razu stała się samodzielną, premium marką i bardzo szybko przekształciła się w jedną z najdroższych shu pu-erh na rynku. Zwykle prasowana jest w formie tuocha, kompaktowego „gniazda”, wygodnego do przechowywania i parzenia. Fermentacja w tej recepturze jest kontrolowana i umiarkowana, dzięki czemu herbata zachowuje złożoność i charakter liścia, nie stając się ciężka i płaska w smaku, jak wiele mocno fermentowanych Shu.

‹›

Czerwona

Mengku Ye Hong Cha - to rzadka czarna herbata z prowincji Yunnan, wykonana z czystej odmiany assamica, rosnącej dziko, bez jakiegokolwiek szczepienia czy selekcji. Liście zbiera się w połowie kwietnia z drzew w rejonie Xiao Hu Sai w powiecie Mengku, tym samym regionie znanym z surowca do dojrzewającej pu-erh. Zasadniczo z takich liści zwykle wytwarza się shu pu-erh, ale w tym przypadku mistrz Duan postanowił odsłonić je inaczej, poprzez technologię czarnej herbaty. Gotowe liście suszy się na słońcu i prasuje w cegiełkę, co odróżnia tę herbatę od typowych sypkich czarnych herbat. W filiżance herbata jest gęsta i słodka, z wyraźnymi nutami miodu, słodu i mlecznej czekolady, a lekka zielona ziołowa nuta dodaje charakteru bez goryczy i cierpkości. Dzięki gęstemu prasowaniu taka cegiełka doskonale nadaje się do dalszego leżakowania, podobnie jak prawdziwa pu-erh.

Zestawy degustacyjne

Proponuję wam zestaw czterech oolongów, z których każdy pokazuje inną stronę tego rodzaju herbaty, od lekkiej i kwiatowej po gęstą i mineralną. Każdej herbaty po 25 gramów. Ben Shan, klasyczny oolong z Anxi, orchidea w aromacie, kremowa tekstura, miękki i zrównoważony smak. Fo Shou (Dłoń Buddy), nazwany od kształtu liścia przypominającego owoc cytronu, daje szeroki cytrusowy aromat i soczystą, lekko maślaną teksturę. Hair Crab (Mao Xie), jedna z mniej znanych odmian z Anxi, kwiatowa, kremowa, z lekką słodyczą i gęstym ciałem herbaty. Qi Lan, bardziej intensywny i mineralny oolong, drzewne i pikantne nuty, długi posmak. Ten zestaw pozwala porównać cztery różne szkoły produkcji oolonga w obrębie jednego regionu i poczuć, jak szeroki może być ten rodzaj herbaty.

Zestawy degustacyjne

Zestaw startowy dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z herbatą. Cztery herbaty po 25 g Biała - Bai Mu Dan Oolong - Ben Shan Czerwona - Yun Hong Cha Shu pu-erh - Menghai DaYi V93 Pozwalają przejść od lekkich do głębokich smaków i znaleźć swój kierunek.

‹›

Oolong

Qi Lan (奇兰) słynny oolong z gór Wuyi w prowincji Fujian. Wyróżnia się wyrazistym kwiatowo-owocowym aromatem, delikatną słodyczą i subtelnym prażonym charakterem. To jeden z charakterystycznych przedstawicieli oolongów Wuyi.

‹›

Czerwona

Qimen, czyli Keemun to jedna z najsłynniejszych czarnych herbat Chin, stworzona w 1875 roku przez kupca Yu Ganchena. Specjalnie udał się on do Wuyishan, ojczyzny Lapsang Souchong, by przejąć technologię produkcji czarnej herbaty, a następnie zastosował ją u siebie, w powiecie Qimen w prowincji Anhui, u podnóża góry Huangshan. Co ciekawe, krzew herbaciany jest tu ten sam, z którego wytwarza się słynną zieloną herbatę Huangshan Maofeng, więc od stuleci rolnicy decydują, co zrobić ze zbioru, zależnie od popytu. Świeże liście zbiera się wiosną, sortuje, więdną na bambusowych matach w pełnym słońcu, a następnie skręca w cienkie, ściśle zwinięte paski. To właśnie dzięki tej renomie Keemun trafił swego czasu do Wielkiej Brytanii, gdzie stał się bazą klasycznej mieszanki Earl Grey oraz English Breakfast, a w Chinach do dziś nazywany jest „królową czarnych herbat”. W filiżance herbata daje przejrzysty, bursztynowo-czerwony napar o kwiatowym aromacie, lekkiej dymności, nutach owoców pestkowych i łagodnym, niemal kakaowym smaku, bez nadmiernej cierpkości.

‹›

Oolong

Shui Xian Mi Xiang, „Wodna Nimfa o Miodowym Aromacie” to szczególny styl obróbki klasycznej odmiany Shui Xian, w którym mistrz stawia nie na głębokie prażenie węglem, lecz na odsłonięcie naturalnej miodowej słodyczy liścia poprzez średni stopień utleniania. Nazwa odmiany tłumaczy się jako „wodny duch” lub „narcyz”, według legendy roślinę znaleziono po raz pierwszy przy górskim strumieniu, stąd poetycka nazwa. Cechą tej wersji jest to, że herbatę wytwarza się ze starych krzewów w wieku około 60 lat, przez dziesięciolecia system korzeniowy sięga głęboko w mineralną, skalistą glebę Wuyishan, co nadaje liściom szczególną gęstość i pełnię. Po zbiorze liście są tylko lekko prażone, dzięki czemu zachowują kwiatowo-miodowy charakter, bez zabijania go dymem i węglem, jak to często bywa z tradycyjnym ciemnym Shui Xian.

‹›

Czerwona

Dziki Ye Sheng Hong Cha z Dehong powstaje z rzadkich fioletowych liści odmiany Ye Sheng (野生) starożytnej, niezmodyfikowanej odmiany drzewa herbacianego, rosnącej dziko na granicy z Mjanmą na wysokości 1600–2200 metrów. Liście zbiera się z dziko rosnących drzew i przetwarza według technologii czarnej herbaty. Napar ma bursztynowy kolor, a smak jest złożony.

‹›

Puerh

Yi Wu Zheng Shan, „Prawdziwa Góra Yi Wu” to Shu pu-erh z Yi Wu, jednej z sześciu starożytnych gór herbacianych Yunnanu, które za czasów dynastii Qing były głównym centrum handlu herbatą w całym regionie Xishuangbanna. To właśnie przez Yi Wu przebiegał niegdyś legendarny Szlak Herbaciano-Koński, którym prasowane herbaty transportowano karawanami aż do Tybetu. W przeciwieństwie do większości shu pu-erh, które prasuje się z liści posortowanych według rozmiaru na osobne gatunki, ta partia z 2019 roku powstała z całych, niesortowanych liści zebranych z drzew herbacianych Yi Wu. Maocha na tę herbatę wcześniej lekko leżakowała, a następnie poddano ją wilgotnemu parowaniu (wo dui) właśnie w 2019 roku. W efekcie powstaje gęsty i pełny napar o łagodnym, aksamitnym smaku, bez nadmiernej ostrości charakterystycznej dla młodych shu pu-erh.

‹›

Czerwona

Yun Cha „Górska herbata” 800-1500 m. To nowa eksperymentalna odmiana, uprawiana w zachodniej części regionu Wuyishan, znanego przede wszystkim ze skalnych oolongów, takich jak Da Hong Pao. Cechą tej odmiany jest to, że okazała się idealnym surowcem właśnie do czarnej herbaty, choć Wuyishan kojarzy się zwykle z oolongami. Liście zbiera się pod koniec kwietnia, przetwarza według klasycznej technologii czarnej herbaty: więdnięcie, skręcanie, pełna fermentacja i suszenie. W efekcie powstaje zaskakująco słodka herbata z lekką kawową nutą prażenia, gęstym, niemal lepkim naparem i aksamitną teksturą w ustach.